Lazy Sundays Festival – 12 augustus 2012 – Gaasperplas, Amsterdam
In grote colonnes stiefelt de goedgeluimde Amsterdamse binnenstad met een verwoede danslust van metrostop Gaasperplas – eindpunt van deze metro – richting het recreatiegebied in Zuidoost. Minirokjes, piepkleine broekjes, luchtige hempjes, slippertjes, indianenveren en Rambo-bandana’s. Er is zo min mogelijk uit de kast getrokken om zoveel mogelijk te laten zien. De dampende en kolkende massa ziet eruit om door een ringetje te halen.
De twintig minuten durende expeditie door het weinige groen wat de Bijlmer te bieden heeft, hitst het publiek op en dagjesmensen met witte sokken in hun sandalen kijken hun ogen uit. Hier gaat wat gebeuren.
Als een gespreid bedje ligt het klaar. Een zonovergoten terrein aan het water van de zachtjes golvende Gaasperplas, een snufje wind en een stoet schaarsgeklede, sexy, stralende mensen met een voorliefde voor dansbare deephouse en knallende techno. Alle componenten voor een Lazy Sunday zijn voorhanden.
En zijn er ook nog dj’s? Nou en of! En niet de minste. Van heinde en verre is een batterij dj’s opgetrommeld waar de vingers bij afgelikt kunnen worden. Op vier stages, variërend van mini tot main, laten Ici Sans Merci, Kabale und Liebe, Milan, Götzlich, Mike Melchiot en nog legio andere talenten en reeds bewezen talenten hun vocalen horen. Voor slechts vijftien europieken, lukt het de organisatie om dertig vette artiesten op de been te brengen. Zelfs King of Pop Michael Jackson lijkt voor de gelegenheid even uit zijn graf te zijn gekomen.
Dat de stekker er om veiligheidsredenen een half uur eerder dan gepland uit wordt getrokken, is een heel klein smetje op de feestvreugde. Maar lang kan daar niet bij stilgestaan worden. Een joelende massa legt om half elf gelukzalig en opgetogen dezelfde tocht weer af richtring het metrostation.
Is het vuurtje daarmee uit? Nee hoor. De Amsterdamse metrolijnen 53, 51 en 50 staan nog even decor voor een korte maar krachtige afterparty waarbij de warme gloed en tintelingen nog als beats door de verzadigde beentjes van de duizenden feestbeesten gieren.
Lazy Sundays: Zinderend, zwoel zomerzondagfestival
Lazy Sundays Festival – 12 augustus 2012 – Gaasperplas, Amsterdam
In grote colonnes stiefelt de goedgeluimde Amsterdamse binnenstad met een verwoede danslust van metrostop Gaasperplas – eindpunt van deze metro – richting het recreatiegebied in Zuidoost. Minirokjes, piepkleine broekjes, luchtige hempjes, slippertjes, indianenveren en Rambo-bandana’s. Er is zo min mogelijk uit de kast getrokken om zoveel mogelijk te laten zien. De dampende en kolkende massa ziet eruit om door een ringetje te halen.
De twintig minuten durende expeditie door het weinige groen wat de Bijlmer te bieden heeft, hitst het publiek op en dagjesmensen met witte sokken in hun sandalen kijken hun ogen uit. Hier gaat wat gebeuren.
Als een gespreid bedje ligt het klaar. Een zonovergoten terrein aan het water van de zachtjes golvende Gaasperplas, een snufje wind en een stoet schaarsgeklede, sexy, stralende mensen met een voorliefde voor dansbare deephouse en knallende techno. Alle componenten voor een Lazy Sunday zijn voorhanden.
En zijn er ook nog dj’s? Nou en of! En niet de minste. Van heinde en verre is een batterij dj’s opgetrommeld waar de vingers bij afgelikt kunnen worden. Op vier stages, variërend van mini tot main, laten Ici Sans Merci, Kabale und Liebe, Milan, Götzlich, Mike Melchiot en nog legio andere talenten en reeds bewezen talenten hun vocalen horen. Voor slechts vijftien europieken, lukt het de organisatie om dertig vette artiesten op de been te brengen. Zelfs King of Pop Michael Jackson lijkt voor de gelegenheid even uit zijn graf te zijn gekomen.
Dat de stekker er om veiligheidsredenen een half uur eerder dan gepland uit wordt getrokken, is een heel klein smetje op de feestvreugde. Maar lang kan daar niet bij stilgestaan worden. Een joelende massa legt om half elf gelukzalig en opgetogen dezelfde tocht weer af richtring het metrostation.
Is het vuurtje daarmee uit? Nee hoor. De Amsterdamse metrolijnen 53, 51 en 50 staan nog even decor voor een korte maar krachtige afterparty waarbij de warme gloed en tintelingen nog als beats door de verzadigde beentjes van de duizenden feestbeesten gieren.