Hoe was het? PinkPop Zaterdag 26 mei 2012

Afgelopen weekend zijn wij ook naar landgraaf afgereisd om PinkPop te bezoeken. Boemklap doet verslag uit een kleine greep van de prachtige PinkPop menukaart!

Foto: Will and the People

In de hete middagzon is de eer aan Moss om na een welkomstwoordje van Jan Smeets het spits af te bijten. Voor Moss een mooie kans om hun onlangs verschenen album te spelen voor een groot publiek. De band speelt een rustige set die het dromerige uit hun muziek op het veld van Megaland doet neerdalen. Het terrein loopt dan ook nog langzaam vol en vanwege de hitte bestaat het grootste gedeelte uit Moss’ publiek uit mensen die rustig zonnebaden verkiezen boven dansen. ‘The Hunter’ en ‘I Am Human‘ vallen goed in de smaak, maar het grootste applaus klinkt toch bij ‘I Apoligise (Dear Simon)‘.

Will And The People
Ongeveer een honderd meter rechts van mainstage bevindt zich de Conversestage in de vorm van de welbekende roze tent. Deze tent is de plek waar 3FM-Megahit scoorder Will met zijn People laat horen uit welk hout hij is gesneden. Gezien de populariteit van zijn hit ‘Lion In The Morning Sun‘ zijn de verwachtingen hoog. De mix van pop en reggae is dan ook niet wat veel bezoekers verwachten en lopen voortijdig weg bij het concert. Maar man wat ging het dak eraf.

Will is een excentrieke druktemaker die op het podium nog geen seconde kan stilstaan. Gekleed in een soort Ma Flodder jurk stuitert Will op en neer en projecteert zijn gedrag ook op het publiek dat vooraan staat. Hij daagt dan ook iemand uit de dansende menigte uit om toch te gaan crowdsurfen ook al is het niet toegestaan. De jongen die het probeerde werd vervolgens ook verwijderd uit het publiek maar wint het respect van Will die even later zijn hoed en schoenen verliest als hij hetzelfde doet. Naast het feit dat de band zelfs een gitaar was vergeten mee op tour te nemen zijn de verse Will And The People echt een belofte. Het lijkt er tijdens zijn optreden dan ook op of Will de reggae en ska weer terug kan brengen in de hitlijsten zoals ook The Specials dat in de jaren 80 ook hebben gepresteerd.

Anouk
Anouk staat voor de vijfde keer in haar carrière op de podia van PinkPop. Het is niet ieder jaar vlekkeloos verlopen zoals in 1998, maar vandaag zat alles haar even mee. Zodra ze zich aan het publiek vertoonde kon je zien dat ze er ontzettend veel zin in had, net als het publiek. Wat Anouk ons bracht was een complete set met zowel haar oude als nieuwe hits. Al kan het voor haar bijna niet fout gaan gezien bijna elke single in de Nederlandse hitlijsten heeft gestaan. Het is dan ook geen verrassing dat ieder nummer uit volle borst wordt meegezongen. Anouk is en blijft een topper.

The Cure
The Cure is aan het aantal zittende mensen gezien misschien meer iets van ‘voor onze tijd’. Al zal de gemiddelde Radio 2 of Skyradio luisteraar zonder het te weten een groot deel van hun repertoire mee kunnen zingen. Gezien de stoffige verwachtingen die stereotyperend zijn voor een classicrockband valt er absoluut niets te zeggen van de kwaliteit. Robert Smith heeft ‘het’ nog steeds. The Cure bewijst dat zij de tand des tijds hebben doorstaan. De gitaren, drums en synths klinken nog net zo goed als een kwart eeuw geleden. Het contrast in het optreden was goed afgestemd zodat er voor ieder wat wils in zat. Het ruige Shake Dog Shake passeerde de revu, maar ook het vrolijke geluid van Boys Don’t Cry. The Cure was zo in vorm dat er zelfs enkele nummers uit de setlist geschrapt moesten worden wegens tijdsgebrek. Vanavond heeft The Cure de laat voor alle afsluiters van PinkPop een treetje hoger gelegd.

Vanmiddag deel twee, de zondag… Spannend!