Wat begint als een typisch jaren 90 gitaarpopliedje, wordt al gauw uiteengescheurd door een muur van feedback. Koor-achtige stemmen een drumloop die zo uit de hiphop weggelopen lijkt. We schrijven 1990, wanneer My Bloody Valentine de wereld voor het eerst laat kennismaken met ‘Soon‘ . Welcome to the future.
Waarschijnlijk wist de band toen niet wat voor baanbrekend spul ze in handen. En volgens mij heeft niemand ze het nog steeds verteld. We hebben het hier over een act die in de periode 1988-1991 niet alleen het hele shoegaze-genre hebben uitgevonden, maar ook een van de meest bepalende albums voor alternative rock gemaakt: gitaargigant ‘Loveless‘. Het album was zo bepalend zelfs, dat ze in de 20 jaar erna helemaal niks meer in hun mars hadden.
Hoe is dit zo ver gekomen? Waarschijnlijk heeft de productie van ‘Loveless’ er een hoop mee te maken. De band dook in februari ’89 de studio. Label Creation hoopte het album binnen vijf dagen op te nemen. Ze zaten er een kleine twee jaar naast. Wat volgde was namelijk maanden aan onproductieve sessies. Producers en egineers werden bij de vleet vervangen, vaak na ruzies over de onorthodoxe aanpak van frontman Kevin Shields.
De enige vaste schroef in het hele proces was Alan Moulder. Hij mixte het eerste ruwe materiaal tot wat later de Glider EP zou worden. De nummers daarop (waaronder ‘Soon’) bewezen dat de band duidelijk niet stil had gezeten. En dit was maar een klein voorproefje wat er nog moest komen.
Toch duurde het nog meer dan een jaar voordat ‘Loveless’ eindelijk het daglicht zag. Het grootste deel van die tijd was besteed aan het mixen. En ondertussen bleven de kosten maar oplopen; er wordt beweerd dat de cijfers voor de opname van het album tot in de £250.000 lopen. Het heeft Creation uiteindelijk de kop gekost. Dat ‘Loveless’ dus alsnog is uitgebracht in november 1991 kan een wonder genoemd worden. precies dezelfde term die je aan het album kan toeschrijven.
De rest is wel bekend. Critici lauwerden het album unaniem als de weg naar de toekomst. Bands als de Smashing Pumpkins en Nine Inch Nails prezen de productie van het album. De Pumpkins zouden zelf het gelaagde gitaargeluid uitbundig gebruiken op hun plaat ‘Siamese Dream‘. Het shoegaze over de hele wereld bekend gemaakt. En nu nog steeds zijn er acts die trouw de voetsporen van My Bloody Valentine volgen. Luister maar eens goed naar Deerhunter en No Age en zeg dat het niet zo is.
En de kern van dat alles ligt in ‘Soon’. Het nummer bestond al ruim een jaar, maar de band kon geen betere afsluiter gebruiken. En ook al duurt hij haast zeven minuten, de track doet nooit zwaar aan. Je zweeft er gewoon mee op weg. Brian Eno noemde ‘Soon’ de toekomst van popmuziek. Wie kan er tegen hem ingaan?
Met de band zelf is het dus wat minder goed gegaan. Ook al zijn ze nooit echt uit elkaar gegaan en stonden ze in 2008-2009 weer even op de planken om hun nummers weer even misselijkmakend hard voor een publiek te spelen, het is eigenlijk nooit meer ergens heen gegaan met My Bloody Valentine.
Op wat samenwerkingen met andere bands zoals Yo La Tengo na heeft Shields weinig nieuw MBV-materiaal naar buiten gebracht. Er schijnen uren aan tapes te bestaan met muziek geïnspireerd door jungle. Toen men vroeg waarom hij daar nooit wat van gemaakt heeft, antwoordde hij: “Waarom zou ik? Het was toch niet zo goed als ‘Loveless’.”
Gouwe Ouwe: My Bloody Valentine – Soon
Wat begint als een typisch jaren 90 gitaarpopliedje, wordt al gauw uiteengescheurd door een muur van feedback. Koor-achtige stemmen een drumloop die zo uit de hiphop weggelopen lijkt. We schrijven 1990, wanneer My Bloody Valentine de wereld voor het eerst laat kennismaken met ‘Soon‘ . Welcome to the future.
Waarschijnlijk wist de band toen niet wat voor baanbrekend spul ze in handen. En volgens mij heeft niemand ze het nog steeds verteld. We hebben het hier over een act die in de periode 1988-1991 niet alleen het hele shoegaze-genre hebben uitgevonden, maar ook een van de meest bepalende albums voor alternative rock gemaakt: gitaargigant ‘Loveless‘. Het album was zo bepalend zelfs, dat ze in de 20 jaar erna helemaal niks meer in hun mars hadden.
Hoe is dit zo ver gekomen? Waarschijnlijk heeft de productie van ‘Loveless’ er een hoop mee te maken. De band dook in februari ’89 de studio. Label Creation hoopte het album binnen vijf dagen op te nemen. Ze zaten er een kleine twee jaar naast. Wat volgde was namelijk maanden aan onproductieve sessies. Producers en egineers werden bij de vleet vervangen, vaak na ruzies over de onorthodoxe aanpak van frontman Kevin Shields.
De enige vaste schroef in het hele proces was Alan Moulder. Hij mixte het eerste ruwe materiaal tot wat later de Glider EP zou worden. De nummers daarop (waaronder ‘Soon’) bewezen dat de band duidelijk niet stil had gezeten. En dit was maar een klein voorproefje wat er nog moest komen.
Toch duurde het nog meer dan een jaar voordat ‘Loveless’ eindelijk het daglicht zag. Het grootste deel van die tijd was besteed aan het mixen. En ondertussen bleven de kosten maar oplopen; er wordt beweerd dat de cijfers voor de opname van het album tot in de £250.000 lopen. Het heeft Creation uiteindelijk de kop gekost. Dat ‘Loveless’ dus alsnog is uitgebracht in november 1991 kan een wonder genoemd worden. precies dezelfde term die je aan het album kan toeschrijven.
De rest is wel bekend. Critici lauwerden het album unaniem als de weg naar de toekomst. Bands als de Smashing Pumpkins en Nine Inch Nails prezen de productie van het album. De Pumpkins zouden zelf het gelaagde gitaargeluid uitbundig gebruiken op hun plaat ‘Siamese Dream‘. Het shoegaze over de hele wereld bekend gemaakt. En nu nog steeds zijn er acts die trouw de voetsporen van My Bloody Valentine volgen. Luister maar eens goed naar Deerhunter en No Age en zeg dat het niet zo is.
En de kern van dat alles ligt in ‘Soon’. Het nummer bestond al ruim een jaar, maar de band kon geen betere afsluiter gebruiken. En ook al duurt hij haast zeven minuten, de track doet nooit zwaar aan. Je zweeft er gewoon mee op weg. Brian Eno noemde ‘Soon’ de toekomst van popmuziek. Wie kan er tegen hem ingaan?
Met de band zelf is het dus wat minder goed gegaan. Ook al zijn ze nooit echt uit elkaar gegaan en stonden ze in 2008-2009 weer even op de planken om hun nummers weer even misselijkmakend hard voor een publiek te spelen, het is eigenlijk nooit meer ergens heen gegaan met My Bloody Valentine.
Op wat samenwerkingen met andere bands zoals Yo La Tengo na heeft Shields weinig nieuw MBV-materiaal naar buiten gebracht. Er schijnen uren aan tapes te bestaan met muziek geïnspireerd door jungle. Toen men vroeg waarom hij daar nooit wat van gemaakt heeft, antwoordde hij: “Waarom zou ik? Het was toch niet zo goed als ‘Loveless’.”
My Bloody Valentine – Soon