Concertverslag Case Mayfield – 25 april Pannekoekers Extra Stroop – Amsterdam
Eigenlijk is hij de bruine cafeetjes en donkere kroegjes al ontgroeit, inmiddels is Case Mayfield opgepikt door 3FM, dus lijkt het pad naar de Nederlandse muziektop geplaveid. Toch speelt hij vanavond nog één maal in een klein zaaltje voor nog geen honderd man. Een mooi intiem concert van een sympathiek aanstormend talent.
Als na het openingsnummer, ‘Alright Louise’, besloten wordt om Mayfield niet in de hoek te laten zitten, maar op z’n krukje midden in het café te zetten, is de sfeer compleet. Het pand aan de Singel 494 staat lichtjes blauw van de rook, het oranje licht van de met theedoeken behangen lampen versterkt het huiskamer gevoel. De huiskater wandelt onderzoekend tussen het publiek door, dat deels in een cirkel als basisschoolkindjes op de grond zit en aan Mayfield’s lippen hangt.
Case Mayfield - Pannekoekers
De Volendammer brengt breekbare liedjes, die het midden vinden tussen folk, pop en blues. Zijn stem klinkt passievol. Tijdens het zingen van nummers zoals ‘You Sure Lost a Lot of Weight’ verdwijnt de 24-jarige zanger naar hogere sferen. Zijn gezicht kleurt rood en naarmate hij dieper over zijn gitaar buigt, neemt de scherpte in zijn stem toe en zwelt het volume aan.
Door de drukte in het kleine pannenkoekenhuisje is de temperatuur rond negen uur flink toegenomen. Daarmee ook de meligheid. Mayfield draait na ieder nummer een kwartslag zodat iedereen hem kan aanschouwen, hetgeen dat zorgt voor de nodige lachsalvo’s. De sfeer is ontspannen. Zo ontspannen dat de zanger tijdens het zingen regelmatig de slappe lach vangt of vergeet dat hij zijn capo op de verkeerde fret van gitaar heeft geplaatst.
Het publiek zit aan Mayfield's lippen gekluisterd
Het enige minpuntje van Mayfield’s muziek zijn de teksten. De stem blijft hangen en de begeleiding ook, maar tekstueel sterven de liedjes in schoonheid. Bij het beginnen van het volgende nummer, is de strekking van het vorige nummer alweer uit het geheugen verdwenen. Slechts enkele waaronder ‘Alright Louise’ en ‘Tomorrow is My Slavename’, blijven echt in het achterhoofd hangen.
Toch is het fijn om te realiseren dat er weer hoop is voor het Nederlandse singer-songwriter genre. Zodat binnenkort ook de top 40 luisteraars kunnen ontdekken dat er meer is dan palingpop.
Pannekoekers is een initiatief dat in een klein pannenkoekenhuis in Amsterdam luistersessies organiseert met opkomend muzikaal talent.
Fragiele schoonheid van eigen bodem
Concertverslag Case Mayfield – 25 april Pannekoekers Extra Stroop – Amsterdam
Eigenlijk is hij de bruine cafeetjes en donkere kroegjes al ontgroeit, inmiddels is Case Mayfield opgepikt door 3FM, dus lijkt het pad naar de Nederlandse muziektop geplaveid. Toch speelt hij vanavond nog één maal in een klein zaaltje voor nog geen honderd man. Een mooi intiem concert van een sympathiek aanstormend talent.
Als na het openingsnummer, ‘Alright Louise’, besloten wordt om Mayfield niet in de hoek te laten zitten, maar op z’n krukje midden in het café te zetten, is de sfeer compleet. Het pand aan de Singel 494 staat lichtjes blauw van de rook, het oranje licht van de met theedoeken behangen lampen versterkt het huiskamer gevoel. De huiskater wandelt onderzoekend tussen het publiek door, dat deels in een cirkel als basisschoolkindjes op de grond zit en aan Mayfield’s lippen hangt.
Case Mayfield - Pannekoekers
De Volendammer brengt breekbare liedjes, die het midden vinden tussen folk, pop en blues. Zijn stem klinkt passievol. Tijdens het zingen van nummers zoals ‘You Sure Lost a Lot of Weight’ verdwijnt de 24-jarige zanger naar hogere sferen. Zijn gezicht kleurt rood en naarmate hij dieper over zijn gitaar buigt, neemt de scherpte in zijn stem toe en zwelt het volume aan.
Door de drukte in het kleine pannenkoekenhuisje is de temperatuur rond negen uur flink toegenomen. Daarmee ook de meligheid. Mayfield draait na ieder nummer een kwartslag zodat iedereen hem kan aanschouwen, hetgeen dat zorgt voor de nodige lachsalvo’s. De sfeer is ontspannen. Zo ontspannen dat de zanger tijdens het zingen regelmatig de slappe lach vangt of vergeet dat hij zijn capo op de verkeerde fret van gitaar heeft geplaatst.
Het publiek zit aan Mayfield's lippen gekluisterd
Het enige minpuntje van Mayfield’s muziek zijn de teksten. De stem blijft hangen en de begeleiding ook, maar tekstueel sterven de liedjes in schoonheid. Bij het beginnen van het volgende nummer, is de strekking van het vorige nummer alweer uit het geheugen verdwenen. Slechts enkele waaronder ‘Alright Louise’ en ‘Tomorrow is My Slavename’, blijven echt in het achterhoofd hangen.
Toch is het fijn om te realiseren dat er weer hoop is voor het Nederlandse singer-songwriter genre. Zodat binnenkort ook de top 40 luisteraars kunnen ontdekken dat er meer is dan palingpop.
Pannekoekers is een initiatief dat in een klein pannenkoekenhuis in Amsterdam luistersessies organiseert met opkomend muzikaal talent.
Case Mayfield live @ Pannenkoekers:
Case Mayfield – ‘Our Mom’ live @ Radio Mortale: