Eigenlijk is EOn een band met twee gezichten. Aan de ene kant heb je de vrolijke poppy rockband die nummers spelen waar het woord “hitpotentie” vanaf druipt. Aan de andere kant is er een band die uit diepere bronnen tapt en durft te experimenteren met hun geluid. Wat vast staat is dat elk liedje meticuleus opgebouwd is en met de grootste zorg behandeld wordt. We praten met bassist Sander Kalmeijer en zanger Vincent Beijer in Utrecht over hun ambities en de toekomst.
Ook al hebben jullie dit jaar pas wat uitgebracht, zijn jullie een band met een aardige geschiedenis. Kunnen we even terug naar het begin?
Vincent: Het is een beetje een dubbel verhaal. We zijn nu eigenlijk een nieuw bandje, maar eigenlijk ook een oud bandje. We hebben een andere naam, maar de groep is al bij elkaar sinds 2006. Sander: Het is nog steeds dezelfde club. Iedereen had toen alleen nog andere plannen. Anderhalf terug kwam onze gitarist, Evert, naar ons toe met het initiatief om weer muziek te gaan maken.
Een groep die gerecycled is dus?
S: Zoiets ja. We hebben toen even in de ijskast gezet, en nu is het weer aan het ontdooien.
Zijn jullie dan weer met hetzelfde doel voor ogen begonnen, of heeft het een andere insteek gekregen?
V: Zeker! We zijn allemaal verder qua sound en podiumervaring. Sander heeft bijvoorbeeld een tijd op een cruiseschip gespeeld en onze drummer Maarten is na zijn conservatoriumopleiding bij Waylon gaan spelen voor een tijd. Dus dat zorgt dat je wat meer meebrengt als je opnieuw begint.
De toon lijkt gezet. Maar wat is die toon dan?
V: Nou, we hebben niet gelijk een vast beeld waar we heen willen met eens geluid. We moeten het gewoon zelf vet vinden wat we maken. Het is niet dat we bewust hits schrijven of willen klinken als. Dus we zijn in die zin nog zoekende. S: Maar de sound die we nu hebben, mag er wel al zijn. Ik vind dat we nu al een dik geluid hebben. Er zit in ieder geval veel feel al in. En het zal zich altijd blijven ontwikkelen.
De tracks op jullie nieuwe EP, ‘Analogue_digital’, zweven tussen poppy rock en wat meer experimenteel werk. Zijn jullie op zoek naar een balans daartussen?
S: Ik denk het niet. Het is eerder dat die twee stijlen prima naast elkaar kunnen bestaan. Het zijn twee extremen die makkelijk aan te wijzen zijn, maar daar hebben we er wel meer van. De ene keer gaan we voor een veel grootser gevoel, terwijl andere nummers veel compacter zijn. V: ‘Happening’, onze single, is daar een goed voorbeeld van. Dat is wel ons meest compacte, pop-achtige liedje. En dat is ook gewoon uit onszelf ontstaan.
De naam van de EP, ‘Analogue_digital’, komt die nog ergens vandaan?
V: Het is een beetje een knipoog naar de houding van sommige poppuristen. De een zegt: “Je moet analoog opnemen, dat is het enige goede geluid!” Maar het is eerder een ying-yang tussen beide methoden. S: Het komt ook uit een van onze liedjes, ‘Lens Flare’. Dat vond ik wel een mooie samenvatting van hoe ik muziek ervaar. Aan de ene kant luister ik eindeloos veel naar Spotify, maar aan de andere kant blijft het voor mij ook heerlijk om een plaat op te zetten.
Is er ook nog een boodschap uit de liedjes te halen?
V: Ik vind het heel leuk om het aan de luisteraar over te laten waar een liedje over gaat. Maar we hebben niet een overkoepelend voor deze vijf tracks bedacht. Ieder liedje vertelt zijn eigen verhaal. En het is aan de luisteraar om dat concreet te maken.
Nu is er in ieder geval een concreet product: de EP. Hoe gaan jullie nu je agenda invullen voor de komende tijd?
V: Nog niet heel erg vol. We zijn ook vrij laat begonnen. De EP is nu sinds een maand uit en alle festivals hebben hun bandjes al zowat geboekt. We hebben wel onze demo’s gewoon opgestuurd. Het is al een paar keer voorgekomen dat als er een band uitvalt bij iets, wij op het laatste moment gebeld worden. Het komt dus vrij langzaam, maar daarom is het beter als we ons op het volgende seizoen richten. S: We hebben in ieder geval dit jaar al wat leuke exposure gehad. We zijn verkozen tot Serious Talent en werden gedraaid op KX Radio. Daar moeten we nu op voort zien te bouwen.
Als jullie nu al besloten hebben om je te richten op volgend seizoen, betekent dat ook dat er nieuw materiaal volgt?
V: Zeker! Qua liedjes hebben we de tweede EP eigenlijk al klaarliggen. We moeten het nog wat verder uitwerken, maar het schrijfproces is ervoor al rond. S: We willen sowieso eerst een paar EP’s uitbrengen om de reacties te kunnen peilen. En als het dan tijd is voor een heel album, komt dat er ook zeker aan!
De Rijzende Ster van: EON
Eigenlijk is EOn een band met twee gezichten. Aan de ene kant heb je de vrolijke poppy rockband die nummers spelen waar het woord “hitpotentie” vanaf druipt. Aan de andere kant is er een band die uit diepere bronnen tapt en durft te experimenteren met hun geluid. Wat vast staat is dat elk liedje meticuleus opgebouwd is en met de grootste zorg behandeld wordt. We praten met bassist Sander Kalmeijer en zanger Vincent Beijer in Utrecht over hun ambities en de toekomst.
Ook al hebben jullie dit jaar pas wat uitgebracht, zijn jullie een band met een aardige geschiedenis. Kunnen we even terug naar het begin?
Vincent: Het is een beetje een dubbel verhaal. We zijn nu eigenlijk een nieuw bandje, maar eigenlijk ook een oud bandje. We hebben een andere naam, maar de groep is al bij elkaar sinds 2006.
Sander: Het is nog steeds dezelfde club. Iedereen had toen alleen nog andere plannen. Anderhalf terug kwam onze gitarist, Evert, naar ons toe met het initiatief om weer muziek te gaan maken.
Een groep die gerecycled is dus?
S: Zoiets ja. We hebben toen even in de ijskast gezet, en nu is het weer aan het ontdooien.
Zijn jullie dan weer met hetzelfde doel voor ogen begonnen, of heeft het een andere insteek gekregen?
V: Zeker! We zijn allemaal verder qua sound en podiumervaring. Sander heeft bijvoorbeeld een tijd op een cruiseschip gespeeld en onze drummer Maarten is na zijn conservatoriumopleiding bij Waylon gaan spelen voor een tijd. Dus dat zorgt dat je wat meer meebrengt als je opnieuw begint.
De toon lijkt gezet. Maar wat is die toon dan?
V: Nou, we hebben niet gelijk een vast beeld waar we heen willen met eens geluid. We moeten het gewoon zelf vet vinden wat we maken. Het is niet dat we bewust hits schrijven of willen klinken als. Dus we zijn in die zin nog zoekende.
S: Maar de sound die we nu hebben, mag er wel al zijn. Ik vind dat we nu al een dik geluid hebben. Er zit in ieder geval veel feel al in. En het zal zich altijd blijven ontwikkelen.
De tracks op jullie nieuwe EP, ‘Analogue_digital’, zweven tussen poppy rock en wat meer experimenteel werk. Zijn jullie op zoek naar een balans daartussen?
S: Ik denk het niet. Het is eerder dat die twee stijlen prima naast elkaar kunnen bestaan. Het zijn twee extremen die makkelijk aan te wijzen zijn, maar daar hebben we er wel meer van. De ene keer gaan we voor een veel grootser gevoel, terwijl andere nummers veel compacter zijn.
V: ‘Happening’, onze single, is daar een goed voorbeeld van. Dat is wel ons meest compacte, pop-achtige liedje. En dat is ook gewoon uit onszelf ontstaan.
De naam van de EP, ‘Analogue_digital’, komt die nog ergens vandaan?
V: Het is een beetje een knipoog naar de houding van sommige poppuristen. De een zegt: “Je moet analoog opnemen, dat is het enige goede geluid!” Maar het is eerder een ying-yang tussen beide methoden.
S: Het komt ook uit een van onze liedjes, ‘Lens Flare’. Dat vond ik wel een mooie samenvatting van hoe ik muziek ervaar. Aan de ene kant luister ik eindeloos veel naar Spotify, maar aan de andere kant blijft het voor mij ook heerlijk om een plaat op te zetten.
Is er ook nog een boodschap uit de liedjes te halen?
V: Ik vind het heel leuk om het aan de luisteraar over te laten waar een liedje over gaat. Maar we hebben niet een overkoepelend voor deze vijf tracks bedacht. Ieder liedje vertelt zijn eigen verhaal. En het is aan de luisteraar om dat concreet te maken.
Nu is er in ieder geval een concreet product: de EP. Hoe gaan jullie nu je agenda invullen voor de komende tijd?
V: Nog niet heel erg vol. We zijn ook vrij laat begonnen. De EP is nu sinds een maand uit en alle festivals hebben hun bandjes al zowat geboekt. We hebben wel onze demo’s gewoon opgestuurd. Het is al een paar keer voorgekomen dat als er een band uitvalt bij iets, wij op het laatste moment gebeld worden. Het komt dus vrij langzaam, maar daarom is het beter als we ons op het volgende seizoen richten.
S: We hebben in ieder geval dit jaar al wat leuke exposure gehad. We zijn verkozen tot Serious Talent en werden gedraaid op KX Radio. Daar moeten we nu op voort zien te bouwen.
Als jullie nu al besloten hebben om je te richten op volgend seizoen, betekent dat ook dat er nieuw materiaal volgt?
V: Zeker! Qua liedjes hebben we de tweede EP eigenlijk al klaarliggen. We moeten het nog wat verder uitwerken, maar het schrijfproces is ervoor al rond.
S: We willen sowieso eerst een paar EP’s uitbrengen om de reacties te kunnen peilen. En als het dan tijd is voor een heel album, komt dat er ook zeker aan!
EON – ‘Lens Flare’:
EON – ‘It’s Happening’: