Als er op de website vermeld staat: vrienden met So I Watch You From A Far en The Hickey Underworld, dan mag het duidelijk zijn. Het wordt luid. Het debuut van het Gentse trio, Well Hunger, was dan ook een bak noise waar de gemiddelde gehoordeskundige angstig van werd. Op de tweede plaat, Stuff & Such, lijken de jongens toch iets bedaard. Naast grommende gitaren is er ook veel ruimte voor wat rustiger werk. De nieuwe aanpak is niet altijd even geslaagd, maar roept wel een nostalgisch jaren ’90 gevoel op.
Kapitan Korsakov - Stuff & Such
Zanger Pieter-Paul Devos verraad met zijn manier van zingen dat de grunge stroming op hem van grote invloed is geweest. ‘Cancer’, doet dankzij de schreeuwerige zangpartij, de zware baslijn en de valse solo erg aan Nirvana denken.
Het album warmt op met harde nummers, maar de rest van Stuff & Such is tamelijk kalm. Op het ranzige ‘Cheese is Christ’ en ‘Sold a Hole’, dat met zijn lome dreunende bas erg doet denken aan oude stonerrock, is de rest van de cd opgevuld met akoestische of semi-akoestische nummers. Helaas slaan de meeste van deze de plank finaal mis. Zo is de zangpartij op het simplistische ‘Piss Where You Please’, simpelweg niet om aan te horen. Van het langzame werk is eigenlijk alleen het meer dan 8 minuten durende ‘In the Shade of the Sun’ geslaagd.
Bij dit nummer vallen alle puzzelstukjes precies op z’n plek. De grauwe manier van zingen past goed bij de kille drumklappen en doffe baslijn. Het klinkt depressief en zwaar. Als na vijf minuten de gitaar begint aan te zwellen, neemt de spanning toe. De solo in de climax zorgt voor kippenvel, dat alleen maar verergert zodra Devos begint te schreeuwen alsof zijn ziel getergd wordt door de duivel.
Op Stuff & Such laat Kapitan Korsakov horen dat er zeker potentie is, maar dat de kwaliteit van de nummers erg wisselvallig is. Een tip voor plaat nummer drie, laat die akoestische gitaar links liggen. Dan doen wij net alsof de Korsakoff ons dat rustige werk liet vergeten.
Cd-recensie Kapitan Korsakov – Stuff & Such
Bij vlagen sterk, maar vooral wisselvallig
Als er op de website vermeld staat: vrienden met So I Watch You From A Far en The Hickey Underworld, dan mag het duidelijk zijn. Het wordt luid. Het debuut van het Gentse trio, Well Hunger, was dan ook een bak noise waar de gemiddelde gehoordeskundige angstig van werd. Op de tweede plaat, Stuff & Such, lijken de jongens toch iets bedaard. Naast grommende gitaren is er ook veel ruimte voor wat rustiger werk. De nieuwe aanpak is niet altijd even geslaagd, maar roept wel een nostalgisch jaren ’90 gevoel op.
Kapitan Korsakov - Stuff & Such
Zanger Pieter-Paul Devos verraad met zijn manier van zingen dat de grunge stroming op hem van grote invloed is geweest. ‘Cancer’, doet dankzij de schreeuwerige zangpartij, de zware baslijn en de valse solo erg aan Nirvana denken.
Het album warmt op met harde nummers, maar de rest van Stuff & Such is tamelijk kalm. Op het ranzige ‘Cheese is Christ’ en ‘Sold a Hole’, dat met zijn lome dreunende bas erg doet denken aan oude stonerrock, is de rest van de cd opgevuld met akoestische of semi-akoestische nummers. Helaas slaan de meeste van deze de plank finaal mis. Zo is de zangpartij op het simplistische ‘Piss Where You Please’, simpelweg niet om aan te horen. Van het langzame werk is eigenlijk alleen het meer dan 8 minuten durende ‘In the Shade of the Sun’ geslaagd.
Bij dit nummer vallen alle puzzelstukjes precies op z’n plek. De grauwe manier van zingen past goed bij de kille drumklappen en doffe baslijn. Het klinkt depressief en zwaar. Als na vijf minuten de gitaar begint aan te zwellen, neemt de spanning toe. De solo in de climax zorgt voor kippenvel, dat alleen maar verergert zodra Devos begint te schreeuwen alsof zijn ziel getergd wordt door de duivel.
Op Stuff & Such laat Kapitan Korsakov horen dat er zeker potentie is, maar dat de kwaliteit van de nummers erg wisselvallig is. Een tip voor plaat nummer drie, laat die akoestische gitaar links liggen. Dan doen wij net alsof de Korsakoff ons dat rustige werk liet vergeten.
Kapitan Korsakov – ‘Cancer’: